Yuanyang en Dali

Ik zit momenteel in Dali, een leuk stadje met een goede jeugdherberg met een droom van een internetverbinding! Foto's uploaden duurt een eeuwigheid, maar het lukt wel, dus ik mag niet klagen.

Door een combinatie van twee nachten in een steenhard bed, vroeg uit de veren om de zonsopgang (eergisteren) en de bus (gisteren) niet te missen, een poging tot slapen in de nachttrein (die overigens echt wel in orde was) en reizen in het algemeen, was ik vandaag heel moe. Ik heb me daarom getrakteerd op een nachtje in een kamer voor mezelf. Dat is eigenlijk boven mijn budget, maar ik betaal zo'n 7 euro voor de kamer dus daar zal ik me maar niet teveel zorgen over maken.

Maandag heb ik dus een dagje in de bus gezeten, op weg naar de rijstterrassen van Yuanyang. Die rit viel verbazend goed mee! Zeven uur duurt blijkbaar toch niet zo lang. Zeker niet als je een Chinese film voorgeschoteld krijgt die je (mits een beetje fantasie) wel kan begrijpen en als je begeleid door je favoriete muziek uit de mp3-speler naar de prachtige landschappen kan kijken. Bergen, wat een bergen! De Oostenrijker naast mij was iets minder onder de indruk. Wij wonen dan ook in een plat landje. Ik durfde amper zeggen hoe hoog de hoogste 'berg' in Belgie is.

Toen de bus aankwam werden we zowat geschaakt door de mensen van de hostel waar we gereserveerd hadden. We dat zijn vijf personen, die elkaar ontmoetten in de jeugdherberg van Kunming of op de bus naar Yuanyang: een Britse, een Oostenrijker, een oudere Duitser, een Israelier en ik. Toen begon het gezeul met toeristen dat ik echt haat: snel in een minibusje geduwd, in de hostel een tasje thee in de handen geduwd, een duurdere kamer gekregen dan gevraagd, naar de ticketbalie gestuurd om een kaartje te kopen om naar de zonsondergang te gaan kijken, tussen de soep en de patatten toch nog verteld dat we ook nog redelijk wat moeten betalen voor het vervoer daarnaartoe en dan naar het toeristenuitkijkpunt gebracht. Zucht!
Maar het was uiteraard wel de moeite:

De volgende dag moesten we vroeg opstaan (5u30) om de zonsopgang te zien bij een ander toeristisch rijstterrassenplaatsje. We kregen helaas geen spectaculair kleurenspel te zien, maar het had ook compleet achter de mist verstopt kunnen zijn, dus we moeten ons wel redelijk gelukkig prijzen.

Na alle tourist-spots aangedaan te hebben, werden we eindelijk vrijgelaten en maakten we een wandeling van een paar uur door te rijstterrassen. Niet altijd even gemakkelijk om er een wandelpaadje tussen te herkennen, maar ik denk dat we zo goed als geen eigendom van de boeren vertrappeld hebben.

Woensdag was dan weer een transportdag. Eerst terug met de bus naar Kunming (7 uur) en van daaruit met de nachttrein naar Dali (7 uur).

Hier in Dali is een soort festival aan de gang, waardoor er een hele week lang een gigantische markt is.

Daarna heb ik wat rondgeslenterd in de oude stad. Het is daar propvol met souvenirwinkeltjes (allemaal dezelfde), maar toch plezant om rond te lopen. Anders dan in bijvoorbeeld Thailand kan je gewoon overal naar kijken, zelfs iets vastnemen, zonder dat de verkopers op u springen om hun koopwaar verkocht te krijgen (wat bij mij meestal averechts werkt).

een stuk van de stadsomwalling van Dali
(van hierop heb je een goed uitzicht op de stad zelf, de bergen errond en het meer er naast)

Morgen ga ik waarschijnlijk nog eens een fiets huren (een goede en grote deze keer) om langs het Erhai-meer te fietsen. Dat is het zevende grootste zoetwatermeer in China  (1973 meter boven de zeespiegel). Maar eerst nog eens heel goed slapen in een zacht bed.