van Vang Vieng naar Thailand

Toen Anne naar Vietnam vertrok, heb ik me voor m'n laatste halte in Laos weer aangesloten bij Marie, die met een andere Francaise, Celia, naar Vang Vieng ging.
Met Anne heb ik heel hard geprobeerd om daar vooral niet te belanden en de typische Vang Viengers te ontwijken. Maar er bestaan twee Vang Viengs. In het ene is het rustig en ben je omgeven door prachtige natuur. In het andere kan je gaan tuben: in een band een rivier afdrijven, voorafgegaan (of gecombineerd) door een stevige portie alcohol en in bikini aan de waterkant staan dansen op veel te luide muziek.
Rara naar welk Vang Vieng ik geweest ben...
We zaten in een super (en goedkoop) guesthouse, ver genoeg van de drukte, met een tuin die aan die van moemoe deed denken, met z'n vele bloemen en vlinders. Voor internet moesten we naar het centrum en werden we wel met de "foute" toeristen geconfronteerd. Maar op het juiste tijdstip van de dag valt het ook daar nog wel mee: ofwel lagen ze nog met een kater in bed, ofwel hingen ze zat in een band op de rivier.
Wij genoten van wat de natuur daar te bieden heeft: grotten, een berglandschap en prachtige plaatsjes om te zwemmen! Terwijl mijn gezelschap op de laatste dag ging kayakken, heb ik me op een stoel gezet en een van m'n humo's uitgelezen, uitkijkend over een prachtig landschap.

Donderdag scheidden onze wegen nogmaals. Redelijk definitief deze keer. Ik nam een bus terug naar Vientiane om van daar het land te verlaten. Weer niet zo aangenaam (wat is dat toch met die grensovergangen?). Er was me gratis avondeten beloofd, maar we moesten het uiteindelijk zelf betalen en stopten daarvoor bij een 7/11. Gevolg: ananas en chips als avondeten. We zaten met vier in een luxueuze minibus, dus ik had wel plaats om te slapen, maar dat is uiteraard niet echt gelukt. Om vier uur 's nachts werd ik alleen op een stoep in Chiang Mai gedropt. Om zes uur zou daar iets open gaan en zou er een andere minibus komen die mij naar Chiang Rai zou brengen. Om half acht zat ik daar nog. De buren kregen medelijden, gaven me water en lieten een taxi stoppen om me naar het busstation te brengen. Zo ben ik dan toch nog in Chiang Rai geraakt (mits twee keer betalen). Het reisbureautje dat me het ticket verkocht heeft ondertussen een boze email ontvangen.

In Thailand aankomen maakte me toch weer wat emotioneel. Ik weet niet of het kwam door mijn herinneringen aan dit land, of omdat ik nu officieel mijn grote trip aan het afronden ben. Een combinatie wellicht.
Omdat ik die nacht op weg naar hier zo ongeveer niet geslapen heb, doe ik het heel rustig aan hier in Chiang Rai. Ik heb me voornamelijk bezig gehouden met lezen in koffiehuisjes. Vakantie!!

Bericht aan mijn fietsende familie: maak er maar 47,5 deelnemers van. Het was wel niet in Limburg, maar ook ik zat vandaag op de fiets! Net als bij het familiefietsweekend was de organisatie hier dik in orde. Zelfs de cateringmanager kon aan de onze tippen. We werden echt goed verzorgd, waardoor ik soms het gevoel had dat er een paar tantes bij waren. Een heel fijne laatste dag in Chiang Rai. Een aanrader voor al wie ooit naar daar gaat!

Morgen sta ik nogmaals in Bangkok. Dat wordt weer even wennen aan de drukte, denk ik. Een dag later vertrek ik naar Pattaya om te zien hoe het met de school en de mensen daar gaat. En dan eindig ik met nog een paar dagen Bangkok, terug in het gezelschap van Anne.