DMZ, Non Nuoc, het hoogland en Hoi An

Het is weer een goed gevulde week geweest.
Dinsdag heb ik een educatieve trip ondernomen naar de DMZ, de Gedemilitariseerde Zone. Dat was de grens tussen Noord- en Zuid-Vietnam. Een uitstapje naar het oorlogsverleden van dit land dus. Het had een supertrip kunnen zijn als onze gids iets gespecialiseerder was (en als haar Engels verstaanbaarder was). De Vinh Moc-tunnels hebben wel echt indruk op mij gemaakt. Dat is een ondergronds 'dorp' van tunnels, waar zeshonderd mensen een aantal jaar geleefd hebben. Alleen al het gedacht dat ik daar een week zou moeten leven zorgde ervoor dat ik bijna geen lucht meer kreeg.

Om terug te kunnen ademen, zonder gestoord te worden door allerhande verkopers, vertrok ik woensdag voor twee dagen naar het Non Nuoc-strand, een onderdeel van het dertig kilometer lange China Beach. Niks spectaculair, een gewoon vlak strand, de zee en geen palmbomen of zo. En immens veel resorts-in-aanbouw over de hele kuststrook. Benieuwd of die ooit gaan renderen daar.

Ik ging vooral voor de rust naar daar. En die kreeg ik ook. Er was echt bijna niks te doen en dat had ik nodig. Buiten de andere backpackers in mijn hotelletje (een stuk of tien) heb ik daar geen toeristen gezien. Helaas was het geen strandweer. Er stond een heel sterke wind, die probeerde te verhinderen dat ik zou ontspannen op het strand. Maar ik volhardde en doorstond het pijnlijke gevoel van zand dat tegen m'n benen gewaaid werd. Toch voor een uurtje of zo. Verder heb ik daar wat gelezen, gewandeld en toffe toeristen ontmoet.

Vrijdag en zaterdag stond er iets anders dan anders op het programma. Hoewel ik me er niet zo comfortabel op voel, ging ik twee dagen achterop de moto van Duong (aka Uncle Nine) door het echte Vietnam het hoogland in. Ik was niet zeker of het de juiste beslissing was, maar het was een geweldig avontuur!! Hij haalde me om acht uur op aan mijn hotelletje en al snel bevonden we ons op de niet-platgetreden paden. Daar ontdekte ik hoe men echt leeft en werkt in Vietnam.

Een fotoverslagje van wat ik onder andere gezien heb:

zijde/katoen-weverij

jackfruit en Duong (de chauffeur)

pindanotenoliemakerij

ik maak m'n eigen rijstpapier (geen pannenkoek!)

gooi een oude televisie nooit zomaar weg
je weet nooit wie hem nog als huisvesting kan gebruiken

drogen in de zon, tot het rijstpapier wordt

ook bezocht: de Chamruines in My Son
een mini-versie van Ankor Wat

een mangoboom

een steenkoolmijn



een ananasplantage (heerlijk!)



tijdens het rijden zat ik wel een plaatsje naar achter

heeel veel bananenbomen gezien onderweg

de ontmoetingsruimte van een minderheidsdorp

ik breng een cadeautje mee voor de eerste persoon
die mij correct weet te vertellen wat dit is

een paar bananen op een brommer

een twintigjarig rijstzaaiend meisje
getrouwd en moeder van twee kinderen

mijn favoriete kruid: kaneel

drogende mais en rijst

een goudzoeker

een theeplantage

zwarte peper

een cashewnoot

Nu ben ik in Hoi An, een heel toeristisch (maar gezellig) stadje waar je veel tijd kan doorbrengen in de overvloed aan winkeltjes waar ze op maat gemaakte kleren verkopen. Ik heb ondervonden dat het moeilijk te weerstaan is. Een paar teenslippers, een kleedje en een (winter)jas zijn de nieuwste stukken in mijn bezit. Mijn afdingtechniek staat nog niet helemaal op punt, maar voor deze drie stuks samen heb ik net geen veertig euro betaald.
Gisteren heb ik de fiets naar het vier kilometer verder gelegen strand genomen om een namiddagje te lezen op een strandstoel.
Vandaag ga ik nog langs de belangrijkste bezienswaardigheden in de stad. En vanavond neem ik de (door mij zeer gevreesde) nachtbus naar Nha Trang, een populaire badplaats.

Groetjes!!