Van het luilekkere Trippers Carpe Diem in Yangshuo nam ik maandag de bus naar Nanning, een grote stad waar ik vooral veel McDonaldsen tegengekomen ben. Veel heb ik daar niet gedaan, behalve mij geergerd aan de starende Chinezen. Ik vermoed dat het me teveel werd, omdat ik Vietnam (met veel toeristen) in het vooruitzicht had.
Woensdag ging ik op landschapssafari, vergezeld door mijn favoriete muziek op m'n mp3-speler. Prachtig!
Dat was om eerlijk te zijn eigenlijk gewoon een busrit van een dikke vijf uur naar de Detian-waterval. Maar omdat ik daar maar twee uurtjes zou kunnen rondlopen waarna ik weer op de bus verwacht werd, moest ik (in m'n hoofd) van het transport ook een volwaardige activiteit maken. De waterval is de 'grootste grensoverschrijdende waterval in Azie', maar dat plakken ze er maar op om superlatieven te kunnen gebruiken. Hij was heel mooi en redelijk spectaculair, maar toch. (een foto komt later) Ook daar was ik regelmatig de focus van de fototoestellen, als enige westerse toerist.
Ik heb het in China vooral lastig gehad met de verkeersregels, of het (schijnbare) gebrek daaraan. In tegenstelling tot bij ons, geldt in China hoe zwakker de weggebruiker, hoe minder rechten. Als voetganger ben je dus niks en iedereen heeft altijd en overal (ook op het voetpad) voorrang op jou. Ook al steek je via een zebrapad bij groen ligt de straat over...
Probeer je even voor te stellen: je staat aan een verkeerslicht te wachten tot het groen wordt. Je staat aan de rechterkant van de weg en wil te voet het kruispunt oversteken. Wanneer het in Belgie groen wordt kan je dan als voetganger bij wijze van spreken blindelings het zebrapad opwandelen en heelhuids de overkant bereiken. In China is het niet voorrang van rechts, maar voorrang naar rechts. Dat wil dus zeggen dat er eerst een hele resem auto's en brommertjes willen afslaan en jou zomaar overhoop rijden als je niet op tijd terug achteruit springt. En tegen dat de voertuigen die uit jouw richting kwamen en naar rechts wilden gepasseerd zijn, komen uiteraard de auto's uit de tegenovergestelde richting eraan.
Er gebeuren uiteraard ook veel ongelukken. Ik heb menig voertuig in en gracht zien steken. Het ergste wat ik tot nog toe zag was een vrachtwagen in het gat van een andere vrachtwagen... met een compleet verpletterde auto daar tussen/onder.
Vrijdag de dertiende verliet ik China. Met wat darmklachten nam ik (als enige niet-Chinees) de bus naar Hanoi. Niet zo'n leuke tocht. Bij de grens moesten we uit de bus met onze bagage om alle grensrituelen te voltrekken - op een minibusje, naar de paspoortcontrole, daar een stempel krijgen, bagagecontrole, op een ander wagentje, andere stempel, enz. Ik wist niet wat er van me verwacht werd en niemand deed moeite om me te helpen. Uiteindelijk heb ik me zowat vastgeklampt aan een Chinees meisje om alle procedures juist af te handelen.
Na een achttal uur kwam ik gisteren aan in Hanoi. Ik was nog niet helemaal uitgestapt of er plakten al vijf mensen aan mij die hun taxidiensten aanboden. Ze vroegen wat ik nodig had en ik zei "Wat tijd en ruimte om te ademen". En dat kreeg ik ook... of toch voor een halve seconde. Aangekomen in de hostel heb ik een uurtje geslapen, dan een soort van smoske gegeten (ik ga hier nog genieten van het stokbrood, dankuwel Fransmannen) en dan op m'n bed gelezen tot ik (al vrij snel) in slaap viel.
De darmproblemen zijn er vandaag nog, maar mijn eetlust is terug! Hanoi is een heel drukke stad, maar ik ben hier precies wel graag (voor even). Maar als ik ergens alleen op een bankje zit komt er altijd wel iemand af die zegt "Hello, I'm a student. Can I talk with you to practice my English?'' De eerste keer was dat nog leuk, maar nu moet ik echt onbeleefd zijn en hen meteen afwijzen, want eens ze je aandacht hebben, zijn ze heel moeilijk van je af te schudden. "It was nice to meet you, but now I want to continue reading/walking" hebben ze duidelijk nog niet geleerd.
Ter afsluiting van mijn dag ben ik naar een voorstelling van het waterpoppentheater geweest. Honderd procent voor de toeristen. Hoewel ze op andere plaatsen misschien wel nog voor Vietnamezen spelen. Wel eens leuk om te zien, maar een uurtje was wel genoeg. Wat ik vooral tof vond was de live-muziek en zang erbij.
Morgen ga ik onder andere naar het museum voor schone kunsten! En overmorgen ga ik waarschijnlijk op tweedaagse cruise naar Halongbay.
Als het lukt zal ik morgen nog wat foto's erbij zetten. Anders zal het voor een andere keer zijn. Ik ben vooral blij dat ik eindelijk nog eens op mijn blog kon.
Gegroet!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten