De nachtbus was niet geheel onterecht gevreesd.
Slapen was niet zo eenvoudig om een paar redenen.
Enerzijds is er de filmkeuze van de Vietnamese busorganisaties. Niet normaal wat ze ons vertonen. Echte horror! Niet zomaar wat afgehakte armen en in het rond spuitend bloed, maar heel vieze folteringen en zo. Je bent uiteraard niet verplicht je hoofd naar een van de vier televisieschermen te draaien. Maar het voortdurende gegil van de gefolterde vrouw kan je moeilijk negeren. Onbegrijpelijk dat ze niks neutraler spelen!
Anderzijds zijn er de 'bedden'. Je ligt niet helemaal plat, zodat er onder jou een plaatsje is voor de benen van de persoon achter je. Redelijk oke voor een bus. Als je niet te groot bent tenminste. Zo zijn er drie rijen, twee verdiepingen hoog, met twee heel smalle gangpaden. Een stukje van een van die gangpaden was de plaats die ik toegewezen kreeg om van 18u tot 6u door te brengen. Echt waar! (Doet me plots een beetje denken aan een nummer van De Mens: "Naast de platenkast ligt een luchtmatras en naast die luchtmatras lig ik weg te dromen").
Ik kon er niet mee lachen, maar er was niks aan te doen. Ik probeerde nog in het andere gangpad te gaan liggen waar ik mijn benen tenminste kon strekken, maar dat mocht niet. Het meisje dat achter mij lag zei dat het nog niet zo slecht was, je kon op je zij gaan liggen. Ik probeerde dat, maar faalde. M'n benen zijn te lang om op zo'n smal stuk (mijn heupen pasten maar heel nipt in het pad) geplooid te krijgen. Ik ondervond pas iets of wat comfort toen ik m'n matrasje (want ja, zoiets krijg je wel... lang genoeg voor mijn bovenlichaam en een piepklein stukje van mijn benen) omdraaide. Daardoor lag ik met mijn benen tegen/tussen/op die van het meisje achter mij. En zo konden we ze iets meer strekken, al was het niet evident om altijd een plaatsje naast haar benen te vinden. Me omdraaien was ook allesbehalve simpel.
Maar hey, ik heb het overleefd en denk er geen blijvende letsels aan overgehouden te hebben.
Al betekent dit wel het einde van de nachtbussen voor mij.
Maar het kan altijd erger. Aan mijn kant van de bus werkte de airconditioning tenminste. En om Helene te citeren: "Beter met je gat op de grond, dan met je gat in de stront!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten